Birleştirmeden kaçınma

Terim, girdileri kümelemenin birinin varlıklarını haritalamanın zaten en kolay yolu olduğu bir dönemde yazılmış, Mike Hearn'in Aralık 2013 tarihli denemesinden gelir. Önerisi dikkatli harcamanın ötesine geçiyordu: ödeme yapan kişi, alıcının birkaç adresine birkaç paralel işlem gönderecek, böylece tek bir işlem her şeyi bir araya toplamayacaktı. Bugün bir protokol olarak değil, bir disiplin olarak varlığını sürdürüyor.

Nasıl çalışır

Birleşmeden kaçınma kuralı olumsuzdur; onu hem uygulaması hem de unutması kolay kılan da budur. Girdileri, ayrı tutmak istediğiniz iki Bitcoin'den gelen bir işlem asla oluşturmayın.

Pratikte bu, cüzdanınıza bir bakiye gibi değil, kavanozlardan oluşan bir küme gibi davranmak anlamına gelir. Bir kavanoz, doğrulanmış bir borsa hesabından çekilen bitcoinleri tutar. Bir diğeri eşler arası satın alınan ya da ödeme olarak alınan bitcoinleri tutar. Üçüncüsü uzun vadeli birikimi tutar. Her harcama tam olarak bir kavanozdan yapılır ve kavanozda yeterince büyük tek bir Bitcoin yoksa ya daha az gönderirsiniz, ya farklı bir kavanozdan gönderirsiniz, ya da bu belirli ödemenin iki Bitcoin'i birleştirdiğini kabul edip bu bağlantıyı hesaba katarsınız.

Hearn'in daha güçlü sürümü işi ödeme yapan tarafa yüklüyordu. Ödeme yapan kişi üç Bitcoin'den tek bir işlem oluşturmak yerine, alıcının verdiği üç adrese üç ayrı işlem yayınlayacaktı, böylece ödeme bütün olarak ulaşırken zincir verisindeki hiçbir şey parçaları birbirine bağlamayacaktı. Tasarımını yaptığı ödeme protokolü tek bir istekte birden çok çıktı adresini destekliyordu; yıllar önce kullanımdan kaldırıldı ve bugün hiçbir yaygın cüzdan bu düzeni otomatikleştirmiyor.

Maliyet gerçektir ve sonradan ödenir. Birleştirmeyi reddetmek, çok sayıda küçük Bitcoin tutmak demektir ve küçük bitcoinleri taşımak pahalıdır: yerel bir SegWit girdisini harcamak yaklaşık 68 sanal bayt tutar, yani yoğun bir anda 150 sat/vB ile bu 10.200 satoshi eder, bu da 20.000 satoshilik bir Bitcoin'in değerinin yarısıdır. Daha ileri giderseniz bitcoinler toz eşiğinin altına düşer ve bunları harcamak tuttukları değerden daha pahalıya gelir. Birleşmeden kaçınma, kalıcı bir ücret vergisini ve bitcoinlerinizin yararlı biçimde ne kadar küçük olabileceğine dair bir tabanı kabul ederek gizliliği korur.

Nerede karşılaşırsınız

Birleşmeden kaçınma, gizliliği ciddiye alan cüzdanlarda bir özellik olarak karşınıza çıkar.

Sparrow, Wasabi ve Electrum, imzalamadan önce bir harcamanın hangi belirli bitcoinleri tüketeceğini gösterir; bu da görünmez bir birleşmeyi görünür bir seçime dönüştürür. Dondurma, kaba bir uygulama mekanizması olarak işler: harcama yapmadığınız kavanozdaki bitcoinleri dondurun, otomatik seçim onlara ulaşamaz. Bazı kişiler daha ileri gider ve ayrı cüzdanlar ya da tek bir kurtarma ifadesi altında ayrı hesaplar kullanır, böylece hiçbir gönderim ekranı iki yığını birden göremez.

Bunun isteğe bağlı olmadığı yer bir coinjoin sonrasıdır. Karıştırılmış çıktılar gizliliklerini başkalarının karıştırılmış çıktılarından ayırt edilemez olmalarından alır ve bunlardan ikisini birlikte harcamak hemen aynı kişiye ait olduklarını kanıtlar, bu da tüm sonucu çöpe atar. Aynısı bir karışıma girerken artan para üstü için de geçerlidir: sonsuza kadar ayrı kalır, yoksa karışım anlamsızdı.

Birleşmeden kaçınma vs CoinJoin

Hearn, özgün denemesinde birleşmeden kaçınma ile coinjoin'i alternatifler olarak çerçeveledi ve karşılaştırma hâlâ geçerliliğini koruyor. Birleşmeden kaçınma ücretsizdir, karşı taraf gerektirmez ve dikkat çekmez, çünkü ürettiği işlemler herkesinki gibi görünür. Yapamadığı şey, zaten var olan bağlantılara yardımcı olmaktır: geleceği korur, asla geçmişi değil. Bir coinjoin bunun tersini yapar: gerçek para harcayıp geçmişi zaten kamuya açık olan bitcoinler hakkında belirsizlik karşılığında açıkça işbirliğine dayalı bir işlem üretir. İkincisini birincisi olmadan yapmak boşa harcanmış paradır.