İşlem çıktısı

İki alan bir araya gelir: satoshi cinsinden sekiz baytlık bir miktar ve onu harcama koşulunu belirten bir betik. Para çekme formuna yapıştırdığınız adres, bu betiğin insan tarafından okunabilir bir kodlamasından başka bir şey değildir; bu yüzden eski bir biçim yerine bech32 seçmek, aslında bitcoinlerinizin arkasında duracağı kilit hakkında bir seçim yapmaktır. Çıktı oluşturmak ucuzdur, sonradan kilidini açmak pahalıdır.

Nasıl çalışır

Bir çıktı, içinde hiçbir yerde sahibinin adı geçmeyen küçük bir kayıttır.

Değer alanı 8 bayttır ve satoshi cinsinden bir tam sayı tutar. Yaklaşık 2.100.000.000.000.000 satoshiyle sınırlı bir para birimi için altmış dört bit fazlasıyla yeterlidir ve ondalık yerine tam sayı kullanılması, Bitcoin muhasebesinde yuvarlama hataları olmamasının nedenidir. Ardından bir uzunluk öneki ve kaynak kodda scriptPubKey olarak adlandırılan kilitleme betiği gelir; bu, gelecekteki harcayıcının yerine getirmesi gereken kısa bir programdır.

Farklı betikler farklı boyutlar ve farklı maliyetler üretir. Pay-to-public-key-hash kilidi 25 baytlık betiktir ve çıktının tamamını 34 bayt yapar. Yerel SegWit kilidi 22 bayttır ve çıktıyı 31 bayt yapar. Taproot kilidi 34 baytlık betiktir ve toplamda 43 bayttır. Tanıdığınız adres kodlamaları doğrudan bunlara karşılık gelir: 1 ile başlayan, bc1q ve bc1p.

"Kilit" sözcüğü "sahip" sözcüğünden daha doğrudur. Betik bir kişiyi kaydetmez. Bir testi kaydeder ve bu testi geçebilen herkes parayı harcayabilir; özel anahtarın yalnızca bir giriş bilgisi değil, korunması gereken bir şey olmasının asıl nedeni budur.

İki özellik daha önemlidir. Çıktılar sıfırdan başlayarak konuma göre numaralandırılır, yani bir işlemin ikinci çıktısı 1 indeksidir. Ayrıca toz eşiğinin altındaki bir çıktı, legacy kilit için yaklaşık 546 satoshi ve yerel SegWit kilit için 294 satoshi, varsayılan olarak iletilmez, çünkü harcamak taşıdığından daha pahalıya gelir.

Nerede görürsünüz

Çıktılar her blok gezgini sayfasının sağ sütunudur ve bir harcamada neredeyse her zaman iki tane bulunur.

Biri ödemedir, diğeri para üstüdür ve işlemin hiçbir yerinde hangisinin hangisi olduğu yazmaz. Bu tahmin, blok zinciri analizinin ham maddesidir; para üstü adresini yeniden kullanan bir cüzdanın, kullanmayandan daha kolay izlenmesinin nedeni budur.

Çıktılar ağın hafızasıdır da. Her tam düğüm, tüm harcanmamış çıktıların bir veritabanını tutar, çünkü yeni bir işlem tam olarak bu kümeye göre kontrol edilmelidir. Oluşturduğunuz bir çıktı, biri onu harcayana kadar on binlerce makinede bu veritabanında durur. Bu yüzden çok sayıda küçük çıktı oluşturmak pahalı olmasının yanında biraz da başkalarını düşünmemektir ve bunları birleştirmek bir tasarruf olduğu kadar bir nezakettir.

Tek istisna kasıtlı olarak harcanamaz. Bir OP_RETURN çıktısı veri taşır ve asla kullanılamaz, bu yüzden düğümler onu sonsuza dek saklamak yerine harcanmamış kümeden hemen çıkarır.

Bitcoin satın alan biri için pratik yönü kısadır. Gelecekteki halinizin memnun olacağı bir adres biçimine para çekin, çok sayıda küçük çekim yerine daha az sayıda büyük çekimi tercih edin ve cüzdanınızın gösterdiği bakiyenin yalnızca kontrol ettiği anahtarlara kilitli çıktıların toplamı olduğunu unutmayın.

İşlem çıktısı vs UTXO

Bir çıktı bir kayıttır; UTXO ise bu kaydın yalnızca kimse onu harcamadığı sürece taşıdığı bir durumdur. Şimdiye kadar oluşturulan her çıktı bir bloğa kalıcı olarak yazılır ve yıllar sonra orada okunabilir, ancak sonraki bir işlem ona başvurduğu anda harcanmış olur ve düğümlerin izlediği kümeden çıkar. Yani her UTXO bir çıktıdır, oysa çıktıların çoğu artık UTXO değildir. Ayrımın pratik bir yanı vardır: cüzdan bakiyeniz UTXO'larınızın toplamıdır, adreslerinize şimdiye kadar ödenen her şeyin toplamı değildir ve bir adreste büyük bir toplam alınan tutar gösteren blok gezgini, elinizde hâlâ duran parayı değil geçmişi anlatır.