P2PKH adresi

Pay to public key hash, 1 ile başlayan her adresin arkasındaki script desenidir. Kilitleme scripti tam olarak 25 bayttır ve bitcoinler hareket ettiğinde beş işlem çalıştırır. Çıktı, anahtara değil bir parmak izine bağlandığı için harcanmamış bir P2PKH çıktısı, bir gözlemciye arkasındaki genel anahtar hakkında hiçbir şey söylemez.

Nasıl çalışır

Bir P2PKH çıktısı tek bir kilitleme scripti taşır ve bu her zaman aynı biçimdedir: OP_DUP OP_HASH160 <20 baytlık hash> OP_EQUALVERIFY OP_CHECKSIG. Bu 20 baytlık hash HASH160'tır, yani sıkıştırılmış genel anahtarın SHA-256 değerine uygulanan RIPEMD-160; 33 baytlık bir anahtarın 20 baytlık bir taahhüde böyle dönüşmesi budur.

Harcama, girdinin scriptSig alanında iki öğe sunar: önce bir imza, sonra genel anahtar. Yürütme sırayla ilerler. OP_DUP anahtarı kopyalar, OP_HASH160 kopyayı 20 bayta indirir, OP_EQUALVERIFY bunu taahhüt edilen değerle karşılaştırır ve farklıysa iptal eder, OP_CHECKSIG ise imzayı işleme göre doğrular. İki kontrolün de geçmesi gerekir; herhangi birinin başarısız olması yalnızca o girdiyi değil, işlemin tamamını geçersiz kılar.

Boyutlar yerleşimden doğar. Bir P2PKH çıktısı zincir üstünde 34 bayta mal olur; bu, 8 baytlık bir tutar, 1 baytlık bir uzunluk ve 25 baytlık scriptten oluşur. Bir girdi kabaca 148 vbyte tutar, çünkü DER ile kodlanmış bir ECDSA imzası 71 ile 72 bayt arasında yer kaplar, sıkıştırılmış anahtar buna 33 bayt daha ekler ve bunların tamamı witness alanının dışında yer alır ve burada her bayt dört kat ağırlıklandırılır.

Nerede görülür

1 ile başlayan her adres bir P2PKH adresidir; bu, SegWit'in Ağustos 2017'de 481.824 numaralı blokta etkinleşmesinden önce hareket eden bitcoinlerin çoğunu kapsar. Blok gezginleri her çıktıdaki türü etiketler, böylece hiçbir şeyi çözmeden baktığınız şeyin ne olduğunu kontrol edebilirsiniz.

Yanınıza almanız gereken ayrıntı, genel anahtarınızın ne zaman kamuya açık hale geldiğidir. Siz harcayana kadar zincir yalnızca hash'i tutar. İlk harcama, anahtarı scriptSig içinde kalıcı olarak yayımlar. O adresi sonra yeniden kullanırsanız, sonraki herhangi bir bakiye artık herkesin görebildiği bir anahtarın arkasında durur ve bu, size hiçbir maliyeti olmayan bir koruma katmanını ortadan kaldırır. Bu, hemen bir gizlilik sorunudur ve eliptik eğri kriptografisine yönelik gelecekteki saldırılara ilişkin uzun süredir devam eden tartışmanın, yeni adresler yerine yeniden kullanılan ve zaten harcanmış adreslere odaklanmasının nedeni de budur.

Pratikte: cüzdanınızın her ödeme için size yeni bir alma adresi vermesine izin verin ve para üstü de yeni bir adrese gitsin. Modern yazılımlar ikisini de varsayılan olarak yapar.

P2PKH adresi vs P2WPKH

P2PKH ve P2WPKH aynı şeye bağlanır ve çok farklı maliyetler doğurur. İkisi de bitcoinleri tek bir sıkıştırılmış genel anahtarın 20 baytlık HASH160 değerine kilitler ve ikisi de o anahtardan gelen tek bir imzayla açılır. Onları ayıran, kilidi açan verinin nereye yazıldığıdır. P2PKH imzayı ve anahtarı scriptSig içinde tutar ve bu kısım bayt başına dört ağırlık birimiyle sayılır; P2WPKH bunları witness alanına taşır ve orası bayt başına bir birimle sayılır. Aynı gizli bilginin hem 1 ile başlayan bir adres hem de bc1q adresi üretebilmesi, bunların birbirine hiç benzememesi, bitcoinleri ayrı ayrı tutması ve boşaltma maliyetlerinin iki katından fazla farklı olması bu yüzdendir.