Eski tip adres

Legacy adresler Ocak 2009 tarihindeki ilk Bitcoin sürümünden bu yana değişmeden çalışıyor ve her cüzdan ile borsa hâlâ bunları kabul ediyor. Aynı zamanda harcaması en pahalı format bunlardır: bir legacy girdi yaklaşık 148 vbyte yer tutarken yerel SegWit girdi yaklaşık 68 vbyte yer tutar. Bitcoinleriniz 1 ile başlayan bir adreste duruyorsa yanlış giden bir şey yoktur, ama bundan sonraki her para çekme işlemi size sessizce yaklaşık iki kat ücret ödetir.

Nasıl çalışır

Legacy adres, tek bir hash'in kompakt bir kodlamasıdır. 33 baytlık sıkıştırılmış genel anahtarı alın, üzerinden SHA-256 geçirin, o sonucun üzerinden RIPEMD-160 geçirin ve elinizde 20 baytlık bir parmak izi kalır. Önüne 0x00 değerinde bir sürüm baytı koyun, bu 21 bayt üzerinden hesaplanan çift SHA-256 sonucunun ilk dört baytını sağlama toplamı olarak ekleyin ve tamamlanan 25 baytlık paketi Base58 ile kodlayın. İlk karakterin 1 olmasını zorunlu kılan şey sürüm baytıdır ve ortaya çıkan dizi 26 ile 35 karakter arasında, neredeyse her zaman 34 karakterdir.

Base58, olağan harf ve rakamlardan dört simgeyi çıkarır: sıfır, büyük O, büyük I ve küçük l. Bu, bir diziyi yüksek sesle okurken ya da ekrandan kopyalarken insanların karıştırdığı çiftleri ortadan kaldırır. Ortadan kaldırmadığı şey büyük küçük harf duyarlılığıdır; bu yüzden yanlış harf büyüklüğüyle yazıya geçirilen bir legacy adres başka bir adrestir ve QR kodunun bayt modunu kullanması gerekir; bu mod deseni bech32 eşdeğerine göre daha sıkışık paketler.

Adres, bir kilitleme betiğinin kısa yazımıdır. Gönderenin cüzdanı bunu OP_DUP OP_HASH160 <20 baytlık hash> OP_EQUALVERIFY OP_CHECKSIG biçimine açar ve işlemin çıktısına 25 bayt yazılır. Daha sonra harcama yaptığınızda imza ve genel anahtar girdinin scriptSig bölümüne girer; burada her bayt, 4.000.000 birimlik blok bütçesine karşı dört ağırlık birimi olarak sayılır. Bir legacy girdinin hiçbir parçasında indirim yoktur ve maliyet farkının tüm kaynağı budur.

Bilinmeye değer iki tarihsel ayrıntı var. 3 Ocak 2009 tarihinde çıkarılan genesis bloğu, 50 BTC tutarındaki coinbase ödülünü bir hash yerine doğrudan bir genel anahtara ödedi ve ünlü 1A1zP1eP5QGefi2DMPTfTL5SLmv7DivfNa dizisi o anahtardan türetilen legacy adrestir. Bu belirli bitcoinler harcanamaz, çünkü genesis coinbase hiçbir zaman harcanabilir çıktılar kümesine eklenmedi.

Bitcoin satın alırken bu neden önemli

Bir borsanın para çekme formuna yapıştırdığınız adres, ücretlerinizi yıllarca belirler ve bu seçim platformun değil sizindir.

Burada iki farklı ücret birbirine karıştırılır. Borsa bir para çekme ücreti alır; bu ücret genellikle tutar ya da format ne olursa olsun işlem başına sabittir. Ağ ise size ayrıca ve daha sonra, o bitcoinleri kendiniz harcadığınızda ücret yansıtır ve bu fatura kaç girdi tuttuğunuza ve bunların hangi tipte olduğuna bağlıdır. 1 ile başlayan bir adrese para çekmek size pahalı bir girdi verir. bc1q adresine para çekmek size ucuz bir girdi verir, o gün ek bir maliyet olmadan.

Hesabınıza para yatırmadan önce para çekme ekranını kontrol edin. Borsa incelemelerimiz hangi platformların yalnızca Bitcoin'e odaklandığını ve para çekme düzenlerinin nasıl çalıştığını ele alır; dikkat edilmesi gereken işaret, yalnızca Base58 formatları sunan ve başka bir şey sunmayan bir formdur. 2017 yılından beri adres işleyişine dokunmamış bir platform, size mühendisliği hakkında bir şey söylüyor ve bunu yaparken paranızı elinde tutuyor.

Cüzdanınız eskiyse bitcoinleriniz zaten legacy adreslerdedir. 2014 yılında yazdırılmış bir kağıt cüzdan, erken bir Electrum dosyası, ilk ürün yazılımıyla yapılandırılmış bir donanım cüzdanı: hepsi varsayılan olarak 1 formatını kullanır. Risk altında olan hiçbir şey yok ve bir son tarih de yok. Tek karar, taşıma için ne zaman ödeme yapacağınızdır.

Eski bir legacy birikimini birleştirmenin gerçek maliyeti

Her biri yıllar süren küçük alımlardan kalan küçük bir tutar barındıran on iki ayrı 1 adres ve bunları tek bir modern adreste toplama planı düşünün.

On iki legacy girdi ve bir yerel SegWit çıktısı yaklaşık 1.817 vbyte'lık bir işlem oluşturur: her girdi için yaklaşık 148, çıktı için 31 ve sürüm, sayaçlar ile locktime için 10. 6 sat/vB üzerinden bu yaklaşık 10.900 satoshiye denk gelir. Aynı on iki UTXO bc1q çıktılarında dursaydı, aynı işlem yaklaşık 858 vbyte tutacak ve yaklaşık 5.150 satoshiye mal olacaktı. Tasarruf, adresleri toparlamaktan değil formattan gelir.

İki uyarı geçerlidir. Ücret oranları değişir ve aynı işlem 60 sat/vB üzerinden yaklaşık 109.000 satoshiye mal olur; yani bu, yoğun bir öğleden sonra değil sakin bir mempool için yapılacak bir iştir. Ayrıca birleştirme bir gizlilik olayıdır: on iki girdiyi birleştirmek tek bir kişinin on ikisinin tamamını kontrol ettiğini duyurur; bu da bilerek koruduğunuz ayrımları bozabilir.

Legacy adres vs P2PKH adres

Legacy adres ve P2PKH adres aynı diziyi iki açıdan tanımlar ve yalnızca kapsam bakımından farklıdır. P2PKH çıktı betiğini tam olarak adlandırır, yani her zaman 1 ile başlayan bir adres anlamına gelir. "Legacy" bir dönemi adlandırır ve gündelik kullanımda 3 ile de başlayan Base58 dizilerini de kapsayacak şekilde genişletilir, çünkü bunlar da aynı ölçüde eski tarzdadır ve aynı ölçüde büyük küçük harfe duyarlıdır. Biri borsasının yalnızca legacy adresleri desteklediğini söylüyorsa, yalnızca 1 ile başlayanları mı yoksa 1 ve 3 ile başlayanları mı kastettiğini sorun, çünkü yanıt hangi adreslere para çekebileceğinizi değiştirir.

Legacy adres vs iç içe SegWit

İç içe SegWit adresleri legacy gibi görünür ama değildir. Base58Check kodlamasını ve büyük küçük harfe duyarlı alfabeyi paylaşırlar, ama 3 ile başlarlar ve arkalarındaki bitcoinler witness çıktılarıdır, bu yüzden birini harcamak 148 yerine yaklaşık 91 vbyte tutar. SegWit desteği duyurup ardından size 3 ile başlayan bir adres veren bir platform orta seçeneği sunuyordur: legacy'den ucuz, bc1q'den pahalı, neredeyse her şeyle uyumlu. Yalnızca ilk karaktere bakarak karar vermek sizi ters yönde de yanıltır, çünkü 3 ile başlayan bir adres pekâlâ bir multisig kasası da olabilir.