Null veri işlemi

İnsanlar blok zincirine bir şeyler yazmayı, bunun güvenli bir yolu var olmadan çok önce istiyordu. Güvenli yol, OP_RETURN ile başlayan bir çıktıdır; biri onu harcamaya kalkarsa bu çıktı hemen başarısız olur, böylece tam düğümler onu sonsuza kadar izlemek yerine bellekten çıkarabilir. Bu tür çıktıların neredeyse tamamı sıfır satoshi tutar ve gönderen yalnızca baytlar için ödeme yapar.

Nasıl çalışır

Null veri çıktısı, hiçbir zaman karşılanamayan bir kilitleme betiğidir ve asıl amaç da tam olarak budur.

Betik OP_RETURN işlem koduyla başlar ve ardından bir veri itmesi gelir. İşlem kodu betiği kendisine ulaşıldığı anda iptal ettiği için hiçbir imza bileşimi çıktının kilidini açamaz ve düğümler onu bellekte tuttukları harcanmamış çıktı kümesinin dışında bırakmakta serbesttir. Tam bir düğümün yönettiği pahalı şey bu kümedir ve çöpü bunun dışında tutmak özelliğin tüm gerekçesidir.

Bitcoin Core, Mart 2014'te yayımlanan 0.9.0 sürümünde, yükü 40 baytla sınırlı bu türden tek bir çıktıyı standart hale getirdi. 2015 içinde sınır 80 bayt veriye çıktı; işlem kodu ve itme öneki eklendiğinde düğüm bunu 83 bayt betik olarak sayar. Ekim 2025'te yayımlanan sürüm 30.0, aktarma politikasının veri saklamayı caydırmaya çalışıp çalışmaması gerektiğine dair uzun ve sert bir tartışmanın ardından varsayılan sınırı ve işlem başına tek çıktı kısıtlamasını kaldırdı. Bitcoin Knots daha katı varsayılanları korudu, bu yüzden en çok kullanılan iki düğüm uygulaması artık bilerek farklı düşünüyor ve bir düğüm operatörü yazılımı seçerek tarafını seçiyor.

Değişiklik bir konsensüs değişikliği değil, politika değişikliğidir. OP_RETURN çıktısındaki veri her zaman geçerliydi; tartışma yalnızca sıradan düğümlerin bu veriyi iletmesi gerekip gerekmediği üzerineydi.

Nerede görülür

Bir blok gezgininde herhangi bir bloğa bakın; null veri çıktılarının değeri sıfır olarak, betiği ise OP_RETURN ve ardından onaltılık gösterim biçiminde listelendiğini görürsünüz.

En eski yoğun kullanıcı, Tether tokeninin ilk sürümünü Bitcoin üzerinde çıkaran ve talimatlarını bu şekilde kodlayan Omni Layer protokolüdür. OpenTimestamps gibi zaman damgalama hizmetleri bir belgenin karmasını bir çıktıya kaydeder, böylece belgenin o bloktan önce var olduğunu sonradan kanıtlayabilirsiniz. 20 Nisan 2024 tarihinde halving bloğunda başlatılan token protokolü Runes, tüm talimat kümesini tek bir null veri çıktısına koyar; o blok ve sonraki blokların bunlarla dolu olmasının nedeni budur.

Bitcoin satın alan biri için pratik etki dolaylı ama gerçektir. Veri çıktıları ödemenizle aynı blok alanı için yarışır ve bunların bir anda çoğalması, onay almak için ödemeniz gereken ücret oranını yükseltir. Son birkaç yıldaki ücret artışlarının çoğunun arkasındaki mekanizma budur.

Null veri işlemi vs OP_RETURN

OP_RETURN tek bir işlem kodudur; null veri işlemi ise onu kullanan bir çıktı içeren tam bir işlemdir. Bu ayrım düğüm yapılandırmasını okurken önemlidir, çünkü Bitcoin Core ayarları işlem koduna değil işlem kategorisine göre adlandırılmıştır: -datacarrier bu tür işlemlerin hiç aktarılıp aktarılmayacağına karar verir, -datacarriersize ise yükün ne kadar büyük olabileceğini belirler. Belgelerde OP_RETURN aramak bu seçenekleri bulmaz.

Null veri işlemi vs yazıt

Yazıtlar verilerini tamamen başka bir yere koyar. Bir ordinal yazıt yükünü bir taproot tanık betiğinin içine saklar; bu betik SegWit ağırlık indiriminden yararlanır ve megabaytlara ulaşabilir, oysa bir null veri çıktısı tam ağırlık üzerinden ücretlendirilir ve tarihsel olarak 80 baytla sınırlıydı. Fiyat ve boyuttaki bu fark, görüntülerin ve koleksiyon parçalarının neden OP_RETURN verisi olarak değil yazıt olarak geldiğini ve ikisinin blok zinciri şişmesi konusunda neden çok farklı tartışmalara yol açtığını açıklar.