PP merchant data

Bir ödemeyi bir siparişle eşleştirmek, her ödeme sayfasının çözmek zorunda olduğu gösterişsiz bir sorundur ve Bitcoin bunu zorlaştırır çünkü bir işlem hiçbir fatura numarası taşımaz. BIP70 bunu, müşterinin cüzdanına bir çerez verip geri istemekle çözdü. Satıcılar bugün aynı sorunu sipariş başına tek kullanımlık bir adresle çözüyor; bu hem daha basit hem de daha gizlilik dostu.

Nasıl çalışır

Durum: tarihsel. Merchant data, PaymentDetails mesajının 7 numaralı alanı ve geri gelen Payment mesajının 1 numaralı alanıydı ve Bitcoin Core sürüm 0.20.0 3 Haziran 2020 tarihinde yayımlandığında BIP70 ile birlikte ortadan kalktı.

Asıl amaç opaklıktı. Cüzdana, baytları anlamsız sayması ve hiç değiştirmeden geri göndermesi söylenirdi; bu da her satıcının, başka kimsenin anlamasına gerek kalmadan kendi şemasını uydurabilmesini sağlardı.

İki şema yaygındı. Kısa bir arama anahtarı, örneğin 16 baytlık bir sipariş tanımlayıcısı, isteği küçük tutar ve işi satıcının veritabanına yüklerdi. Kendi kendine yeten bir veri yığını ise tüm sepeti taşır ve sunucunun durum tutmadan çalışmasını sağlardı, bunun bedeli boyuttu.

İkinci şemanın, şartnamenin uyardığı bir açığı vardır. Bu baytlar, satıcının denetlemediği bir yazılımdan geri gelir; dolayısıyla bunlardan okunan her şey saldırgan tarafından sağlanmış girdidir. Oraya bir fiyat ya da indirim kodu kaydedip geri gelen kopyaya güvenen bir mağaza, kendine bir kupon üreticisi kurmuş olur. Çözüm, gidip dönen durum için olağan olan çözümdür: bir mesaj kimlik doğrulama kodu eklemek ve tek bir alanı bile okumadan önce onu kontrol etmek.

Boyut göründüğünden daha önemliydi. İmzalı isteğin tamamının müşteriye ulaşması gerekiyordu ve bunu QR kod olarak göstermek burada katı bir üst sınır koyar: en büyük sembol, en düşük hata düzeltme düzeyinde sürüm 40, 2.953 bayt ikili veri alır. Bu sınır, BIP72 belgesinin r= parametresini tanımlamasının nedenidir; böylece kısa bir bağlantı, isteği içinde taşımak yerine HTTPS üzerinden sunulan bir isteğe işaret edebilirdi.

Nerede karşılaşırsınız

Merchant data alanının eskiden yaptığı işi artık adresin kendisi yapıyor.

BTCPay Server gibi ödeme yazılımları her fatura için yeni bir adres türetir; böylece gelen bir ödeme, gidiş dönüş ve geri yansıtılan durum olmadan kendi siparişini tanımlar. Bu, BIP70 belgesini iki açıdan geride bırakır: ödeyenin kurcalayabileceği bir şey yoktur ve aksi halde bir satıcının tüm gelirini zinciri okuyan herkese açık edecek adres yeniden kullanımından kaçınılır. Saklamalı platformlar da aynı şekilde çalışır; para yatırmanızın başkasının hesabına değil sizin hesabınıza ulaşması bundandır.

Bütün bunlardan akılda kalması gereken bir uyarı var. Birçok başka ağ, para yatırmanın yanında bir memo ya da hedef etiketi ister ve bunu atlamak, paranızı sizinle hiçbir bağlantısı olmayan ortak bir hesaba düşürür. Bitcoin'de böyle bir alan yoktur. Bir para yatırma sayfası sizden bir Bitcoin işlemine etiket, memo ya da referans kodu eklemenizi istiyorsa, form ya yanlış yapılandırılmıştır ya da sahtedir ve gerçekten yanlış yönlendirilmiş bir para yatırmanın geri alınması yavaş ve çoğu zaman imkansızdır.

PP merchant data vs PP memo

Merchant data bir makine için yazılırdı; memo bir insan için yazılırdı. Biri müşteriye hiç gösterilmezdi, diğeri yalnızca gösterilmek için vardı. Hata biçimleri de buna uygun olarak farklıdır: kontrol edilmemiş bir memo, onay ekranını okuyan bir insanı yanıltır; kontrol edilmemiş merchant data ise satıcının kendi muhasebe yazılımını yanıltır. İkisi de dönüş yolunda imzalanmazdı ve ikisinin de güvenilmez sayılması gerektiğinin nedeni budur.