Sözlük / Adresler ve anahtarlar
Üst anahtar
Diğer adları: Üst genel anahtar, Üst özel anahtar, Parent key.
- Üst anahtar nedir?
- Üst anahtar, bir HD cüzdanın ağacında başka bir anahtarın tam bir seviye üstünde yer alır ve her genişletilmiş anahtar, kendi üst anahtarının parmak izini taşıyan dört bayt içerir.
Tanımlandığı belge: BIP-32.
BIP-32 içinde üst anahtar olmak bir hiyerarşi derecesi değil, bir ilişkidir. Üst anahtarı olmayan tek anahtar ana anahtardır ve bu durumu dört sıfır baytlık bir üst anahtar parmak izi ve 0 derinliğiyle kaydeder. Diğer bütün anahtarlar, kendi serileştirmelerinin ilk baytlarında üst anahtarlarını adlandırır; yazılımın başıboş bir anahtarın nereye ait olduğunu bulması da böyle olur.
Nasıl çalışır
Üst anahtar, anahtarın kendisiyle değil bir parmak iziyle tanımlanır. Üst anahtarın sıkıştırılmış genel anahtarını alın, önce SHA-256 ile sonra RIPEMD-160 ile hash'leyin ve sonucun ilk dört baytını saklayın. Bu dört bayt, alt anahtarın 78 baytlık genişletilmiş anahtarında sabit bir konumda, derinlik baytının hemen ardında ve alt anahtar dizininden önce yer alır.
Dört bayt, 4.294.967.296 olası değer demektir; bu da parmak izini kanıt değil etiket yapar. BIP-32, parmak izlerinin çakışabileceğini ve uygulamaların güvenlik için bunlara dayanmaması gerektiğini açıkça belirtir. Parmak izleri, cüzdanın anahtarları doğru ağaca hızla yerleştirebilmesi için vardır ve gerçek bir kontrol, anahtarın türetilip sonucun karşılaştırılmasını gerektirir.
Üst anahtar, bir türetmenin ihtiyaç duyduğu iki bileşeni de sağlar: zincir kodu ve anahtar malzemesi. Genişletilmiş anahtarların bir çift olarak taşınmasının nedeni budur. Birine zincir kodu olmadan bir üst genel anahtar verirseniz, ondan hiçbir alt anahtar hesaplanamaz.
Nerede karşınıza çıkar
Ana anahtarın parmak izi en sık karşılaşılan tanımlayıcıdır, çünkü hem descriptor'lar hem de imzalama cihazları onu aktarır.
Bir çıktı betiği descriptor'ı, onu genişletilmiş anahtarın önünde köşeli parantez içinde yazar; wpkh([1a2b3c4d/84h/0h/0h]xpub.../0/*) örneğindeki gibi. Köşeli parantezli kısım, anahtarın hangi cüzdandan ve hangi yoldan geldiğini belirtir; böylece descriptor'ı okuyan bir imzalayıcı, gerçekten elinde tuttuğu bir anahtarla imza atmasının istenip istenmediğini anlayabilir. BIP-174 kapsamındaki kısmen imzalanmış Bitcoin işlemleri, her girdi ve çıktı için aynı eşleştirmeyi taşır; bir donanım cüzdanının çevrimdışı olarak bir çıktının yabancı bir adres değil kendi para üstü olduğuna karar verebilmesini sağlayan da budur.
Çoklu imza, bu bilginin önemsiz olmaktan çıktığı yerdir. Sparrow içindeki üçte iki yapılandırması, her ortak imzalayan için bir ana anahtar parmak izi gösterir ve bu cüzdanı sonradan yeniden kurmak, kurtarma ifadelerinin yanı sıra üç genişletilmiş genel anahtarın tamamını gerektirir. Her cihazın parmak izini yedek kartına yazmak, yıllar sonra aksi halde birbirinin aynı olan üç kurtarma ifadesi kartını ayırt etmenin en ucuz yoludur ve bunu atlayanlar, hangi kartın hangi cihaza ait olduğunu bulmak için hafta sonlarını anahtar türeterek geçirmiştir.
Son bir pratik not. Geri yüklenen bir cüzdanın tanıdık olmayan bir parmak izi göstermesi genellikle bozuk bir yedek değil, yanlış yazılmış bir parola (passphrase) demektir. BIP-39 parolası farklı bir ana anahtar ve dolayısıyla farklı bir parmak izi üretir; bu yüzden bu kısa değeri karşılaştırmak, bakiyeye bakmaya başlamadan önce parolayı doğru girdiğinizi hızlı ve güvenli biçimde teyit etmenin yoludur.